Komentarz do Samuela II 19:8

וְעַתָּה֙ ק֣וּם צֵ֔א וְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֣ב עֲבָדֶ֑יךָ כִּי֩ בַיהוָ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתִּי כִּי־אֵינְךָ֣ יוֹצֵ֗א אִם־יָלִ֨ין אִ֤ישׁ אִתְּךָ֙ הַלַּ֔יְלָה וְרָעָ֧ה לְךָ֣ זֹ֗את מִכָּל־הָרָעָה֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אָה עָלֶ֔יךָ מִנְּעֻרֶ֖יךָ עַד־עָֽתָּה׃ (ס)

Teraz przeto wstań, wyjdź a przemów do serca sług twoich! Albowiem na Wiekuistego przysięgam, gdybyś nie wyszedł, nie pozostanie tej nocy ani jeden człowiek przy tobie, a byłoby to dla ciebie nieszczęście, większe od wszystkich nieszczęść, które cię spotkały od twej młodości aż dotąd. 

Rashi on II Samuel